Over Mij

Wie ben ik?

Wie ben ik? Dat is een vraag die ik best moeilijk te beantwoorden vindt. Ik zou je kunnen vertellen welke labels ik allemaal heb gekregen. Ik kreeg in het verleden onder andere de diagnoses autisme, hypermobiliteit syndroom, fibromyalgie en PDS (prikkelbare darm syndroom). Maar bepaalt dit dan wie ik ben? Even heb ik dat wel geloofd, maar nu denk ik van niet. Maar wie ben ik dan wel?

Afkomst

Ik ben Ellie van Setten. Deze naam is mij gegeven bij mijn geboorte, zo’n 33 jaar geleden in Leeuwarden. Ik kom dus uit Friesland, maar een echte Fries voel ik me niet, hoewel ik de taal wel redelijk kan spreken en verstaan. Mijn afkomst lijkt me dus ook niet echt te definiëren, net als mijn huidige woonplaats vlak bij Groningen. Misschien komt het doordat ik voor, school werk en studie op te veel andere plekken heb gewoond (ik woonde in Ierland, Middelburg, Nijmegen en twee zomers op Vlieland). Af en toe voel ik me wel een Nederlander, maar eigenlijk alleen in het buitenland wanneer ik de nuchterheid en openheid van Nederland mis. Overigens, wanneer ik dan anderen Nederlands hoor praten, dan spreek ik meestal liever Engels en ben ik weer liever een anonieme wereldburger, omdat Nederlanders op vakantie ook ontzettend luidruchtig kunnen zijn.

Rollen

Maar wie ben ik dan wel? Misschien is het goed om eens te kijken naar de rollen die ik heb. Ik werk momenteel als senior onderzoeker in de GGZ. Daarnaast volg ik een cursus tot ervaringsdeskundig zorgprofessional, ik ben dus ook weer een klein beetje student. Ik heb een relatie, dus ik ben een partner. Tevens ben ik de verzorger/slaaf van mijn lieve kat Famke. Door mijn aandoeningen ben ik ook patiënt / cliënt / zorggebruiker. Daarnaast ben ik ook een dochter en zus, buurvrouw, consument, land genoot etc.

De vraag blijft, identificeer ik me ook met mijn rollen? Toen mijn aandoeningen meer op de voorgrond stonden voelde ik me vooral patiënt, afhankelijk van anderen. Door mijn nieuwsgierige aard voel ik mij nu vooral weer onderzoeker. Niet alleen op mijn werk, maar ook in het algemeen zoek ik graag dingen uit en ik zie het leven dan ook als één grote ontdekkingstocht.

Eigenschappen

Misschien zijn het wel meer mijn eigenschappen die bepalen wie ik ben. Ik ben een vrouw, ik ben creatief, ik ben rustig, ik ben zorgzaam, nieuwsgierig, slim (al zeg ik het zelf), eerlijk, oprecht, gevoelig voor prikkels, ik heb oog voor detail, ik ben chaotisch, liefdevol, ongeduldig, hoopvol, en vast nog heel veel meer. Sommige eigenschappen zijn onder bepaalde omstandigheden een kwetsbaarheid, maar kunnen ook juist een kracht zijn. Ik heb geen pokerface en ben slecht in liegen, en ik denk dat ik de slechtste callcenter-agent ooit zou zijn. Maar veel van deze eigenschappen zijn een kracht wanneer je onderzoek doet en mensen oprecht wil helpen.

Interesses

Naast eigenschappen heb ik ook interesses. Een kenmerk van autisme wat ik zeker bezit is dat ik deze best we specifiek zijn. Daarentegen zijn ze niet gelimiteerd, tenminste dat vind ik, en bovendien veranderen ze ook wel van tijd tot tijd. Op dit moment ben ik helemaal fan van Japan, ik lees Japanse literatuur, verdiep me in de geschiedenis en gebruiken en verzamel Kokeshi (dit zijn Japanse handgemaakte houten poppen). Daarnaast hou ik van: Schrijven, Ontwerpen, Schilderen, Interieur design, Web Design (ook al moet ik nog veel leren), Vintage, IKEA, Katten, Thee, Flamingo’s, Verzamelen, Museums, Kunst, Boeken, Ontdekken, Leren, Reizen (maar wel goed voorbereid ;-D) en goede gesprekken. Overigens zijn er ook dingen waar ik niet van houd, namelijk: Lawaai, Ziekenhuizen, Oorlog, Pijn en Chaos.

Wat ik belangrijk vind

Wat me misschien nog wel het meeste definieert zijn de dingen die ik belangrijk vind, mijn waarden en overtuigingen. Ik vind dat iedereen gelijkwaardig is. Niemand is overigens gelijk, we zijn allemaal unieke wezens. Ik vind ook dat we de verschillen tussen mensen meer mogen gaan waarderen in plaats van labelen als zwaktes of stoornissen; dat het belangrijk is om te kijken hoe niet alleen de meerderheid goed kan leven, maar ook hoe de mensen die nu niet goed mee kunnen komen beter tot hun recht komen. Ik geloof dat iedereen waardevol is en een op zijn of haar manier een bijdrage kan leveren als hij/zij ook kansen krijgt. Ik geloof niet in status en snap niet hoe sommige mensen zichzelf zoveel belangrijker kunnen vinden dan anderen. Ik geloof in de kracht van verbinding tussen mensen, in de kracht van meedoen en samen verder komen, niet dingen oplossen voor mensen, maar met mensen. Bovenal geloof ik in het goede in mensen, dat de meeste mensen deugen (zoals het boek van Rutger Bregman ook stelt) en dat het soms de omstandigheden zijn waardoor mensen elkaar pijn doen.

Daarnaast geloof ik niet meer zo in regels. Ik snap dat sommige regels nodig zijn om de samenleving te reguleren en vind de duidelijkheid van regels ook wel fijn, maar ik geloof dat we hier zo langzamer hand wel in door geslagen zijn. Een voorbeeld is de zorg in Nederland, waar er zo langzamer hand meer tijd en geld besteed wordt aan protocollen en bureaucratie dan aan de zorg zelf. Daarom denk ik dat het belangrijk is om vragen te blijven stellen, zelf na te blijven denken en soms bewust bepaalde regels of sociale normen los te laten omdat ze niet meer functioneel zijn.

Ik hoop op een mooiere, groenere en socialere toekomst – “You may say I am a dreamer – but I am not the only one” (John Lennon).

Mijn Verhaal

Deze normen en waarden zou ik misschien niet hebben gehad zonder mijn geschiedenis, mijn levensverhaal. Nou is dat een beetje te lang om hier te vertellen, maar een aantal dingen kan ik wel noemen. Ik ben vroeger gepest op de basisschool, op de middelbare school had ik wel een leuk groepje vriendinnen, maar had ik toch het gevoel dat ik niet echt snapte waar mijn mede leerlingen mee bezig waren. Ik heb een jaar in Ierland gewoond om Engels te leren. Ik heb gestudeerd in Middelburg (University College) en Nijmegen (Research Master Gedragswetenschappen) en ben gepromoveerd in Groningen op een onderzoek over Dyslexie. Ik ben getrouwd geweest, ben gescheiden en heb een nieuwe liefde ontmoet. Ik heb geworsteld met mijn aandoeningen en heb er tot op zekere hoogte mee leren leven. Ik heb besloten om opener te zijn over mijn niet-zo-standaard leven omdat ik wil bijdragen aan het verminderen van stigma en hoop wil bieden aan anderen die worstelen; dit is waarom ik ben begonnen met dit blog.

Het antwoord op de vraag: Wie ben ik?

Maar wie ben ik nu? Ik voel me eigenlijk vooral mens. Ik ben een mens met labels, maar ook met rollen, eigenschappen, interesses, waarden, een afkomst en geschiedenis. Ik ben nog veel complexer dan ik hier boven heb beschreven. Bovendien ontwikkel ik me constant, dus ik ben nu al niet meer dezelfde persoon die ik was toen ik dit verhaal hierboven schreef. Ik ben ook constant op zoek naar hoe ik nog dichter bij mezelf kan blijven, op zoek naar authenticiteit, dat is waar ik in dit blog ook verder over wil schrijven. Kortom, ik ben uniek net als iedereen.